Et

Et (ang. ampersand, niem. Kaufmanns-Und), czyli & – znak pisarski, będący daleko przetworzonym symbolem łacińskiego spójnika „et” czyli polskiego „i” – stąd potoczna polska nazwa tego znaku – etka. Norma PN-I-06000 określa ten znak jako handlowe „i”. „Et” jest popularnym znakiem samodzielnym, choć teoretycznie można potraktować go jako bardzo nietypową ligaturę. Jego powstanie wiążę się z osobą sekretarza Cycerona, Tyrona, który stworzył ten znak dla potrzeb swojego systemu stenograficznego. Znak jest stosowany w językach, w których spójnik przedstawiający ten znak jest wieloliterowy, jak np. w jęz. angielskim – „and”, czy też niemieckim – „und”. Po prostu zastępuje wieloliterowy obcy odpowiednik słowa „i”. W tekstach ciągłych nie ma potrzeby jego stosowania, natomiast zadomowił się tam, gdzie istotne jest nawet niewielkie zaoszczędzenie miejsca. Z czasem zaczął być stosowany jako typograficzny element zdobiący w napisach i w tym użyciu występuje czasami także w Polsce. W starszych tekstach, zwł. łacińskich, lecz również angielskich czy francuskich występuje w abrewiaturze &c. oznaczającej et cetera. W niektórych językach programowania jest operatorem konkatenacji, w innych np. koniunkcji. Kod ASCII to 38.

przegląd zagadnień z zakresu DTP pismo Zobacz galerię na Dokumedia Commons: Et